ਨਵਗ੍ਰਹ ਸਤੋਤ੍ਰ

1. ਸ਼ਲੋਕ 1

   जपाकुसुमसंकाशं काश्यपेयं महाद्युतिम्। तमोऽरिं सर्वपापघ्नं प्रणतोऽस्मि दिवाकरम्॥

   ਜਪਾਕੁਸੁਮਸੰਕਾਸ਼ੰ ਕਾਸ਼ਯਪੇਯੰ ਮਹਾਦਯੁਤਿਮ। ਤਮੋਰਿੰ ਸਰਵਪਾਪਘਨੰ ਪ੍ਰਣਤੋਸਮਿ ਦਿਵਾਕਰਮ॥

   ਜਪਾ ਦੇ ਫੁੱਲ ਵਾਂਗ ਲਾਲ, ਕਸ਼ਯਪ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਮਹਾਨ ਤੇਜ ਵਾਲੇ, ਹਨੇਰੇ ਦੇ ਵੈਰੀ ਜੋ ਹਰ ਪਾਪ ਹਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ: ਮੈਂ ਦਿਵਾਕਰ, ਦਿਨ ਦੇ ਰਚਣਹਾਰ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।

   Red as the japa flower, son of Kashyapa, of great radiance, enemy of darkness who takes away every wrong: I bow to Divakara, the maker of day.

   जपा पुष्प के समान लाल, कश्यप के पुत्र, महान तेज वाले, अन्धकार के शत्रु और सब पापों को हरने वाले दिवाकर को मैं प्रणाम करता हूँ।

   Rouge comme la fleur japa, fils de Kashyapa, d’un grand éclat, ennemi des ténèbres qui ôte toute faute : je m’incline devant Divakara, celui qui fait le jour.

2. ਸ਼ਲੋਕ 2

   दधिशङ्खतुषाराभं क्षीरोदार्णवसम्भवम्। नमामि शशिनं सोमं शम्भोर्मुकुटभूषणम्॥

   ਦਧਿਸ਼ੰਖਤੁਸ਼ਾਰਾਭੰ ਕਸ਼ੀਰੋਦਾਰਣਵਸੰਭਵਮ। ਨਮਾਮਿ ਸ਼ਸ਼ਿਨੰ ਸੋਮੰ ਸ਼ੰਭੋਰਮੁਕੁਟਭੂਸ਼ਣਮ॥

   ਦਹੀਂ, ਸ਼ੰਖ ਅਤੇ ਕੱਕਰ ਵਾਂਗ ਸਫ਼ੈਦ, ਖੀਰ ਸਾਗਰ ਤੋਂ ਜਨਮੇ: ਮੈਂ ਸ਼ਸ਼ੀ, ਸੋਮ, ਸ਼ੰਭੂ ਦੇ ਮੁਕਟ ਦੇ ਰਤਨ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।

   White as curd, the conch and the frost, born of the ocean of milk: I bow to Shashi, to Soma, the jewel on Shambhu’s crown.

   दही, शंख और हिम के समान श्वेत, क्षीरसागर से उत्पन्न, शम्भु के मुकुट के आभूषण शशि सोम को मैं नमन करता हूँ।

   Blanc comme le lait caillé, la conque et le givre, né de l’océan de lait : je m’incline devant Shashi, devant Soma, joyau de la couronne de Shambhu.

3. ਸ਼ਲੋਕ 3

   धरणीगर्भसम्भूतं विद्युत्कान्तिसमप्रभम्। कुमारं शक्तिहस्तं तं मङ्गलं प्रणमाम्यहम्॥

   ਧਰਣੀਗਰਭਸੰਭੂਤੰ ਵਿਦਯੁਤਕਾਂਤਿਸਮਪ੍ਰਭਮ। ਕੁਮਾਰੰ ਸ਼ਕਤਿਹਸਤੰ ਤੰ ਮੰਗਲੰ ਪ੍ਰਣਮਾਂਯਹਮ॥

   ਧਰਤੀ ਦੀ ਕੁੱਖੋਂ ਜਨਮੇ, ਬਿਜਲੀ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ, ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਸ਼ਕਤੀ (ਬਰਛਾ) ਲਈ ਯੁਵਕ: ਮੈਂ ਮੰਗਲ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।

   Born of the Earth’s womb, bright as lightning, the youth with the spear in hand: I bow to Mangala.

   पृथ्वी के गर्भ से उत्पन्न, बिजली के समान कान्ति वाले, हाथ में शक्ति धारण करने वाले कुमार मंगल को मैं प्रणाम करता हूँ।

   Né du sein de la Terre, brillant comme l’éclair, le jeune homme à la lance en main : je m’incline devant Mangala.

4. ਸ਼ਲੋਕ 4

   प्रियङ्गुकलिकाश्यामं रूपेणाप्रतिमं बुधम्। सौम्यं सौम्यगुणोपेतं तं बुधं प्रणमाम्यहम्॥

   ਪ੍ਰਿਯੰਗੁਕਲਿਕਾਸ਼ਯਾਮੰ ਰੂਪੇਣਾਪ੍ਰਤਿਮੰ ਬੁਧਮ। ਸੌਂਯੰ ਸੌਂਯਗੁਣੋਪੇਤੰ ਤੰ ਬੁਧੰ ਪ੍ਰਣਮਾਂਯਹਮ॥

   ਪ੍ਰਿਯੰਗੂ ਦੀ ਕਲੀ ਵਾਂਗ ਸਾਂਵਲੇ, ਅਤੁਲ ਰੂਪ ਵਾਲੇ, ਸੌਮ੍ਯ ਅਤੇ ਸੌਮ੍ਯ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ: ਮੈਂ ਬੁੱਧ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।

   Dark as the priyangu bud, of matchless form, gentle and full of gentle virtues: I bow to Budha.

   प्रियंगु की कली के समान श्याम, अनुपम रूप वाले, सौम्य और सौम्य गुणों से युक्त बुध को मैं प्रणाम करता हूँ।

   Sombre comme le bouton du priyangu, d’une forme sans égale, doux et riche de douces vertus : je m’incline devant Budha.

5. ਸ਼ਲੋਕ 5

   देवानां च ऋषीणां च गुरुं काञ्चनसन्निभम्। बुद्धिभूतं त्रिलोकेशं तं नमामि बृहस्पतिम्॥

   ਦੇਵਾਨਾਂ ਚ ਰਿਸ਼ੀਣਾਂ ਚ ਗੁਰੁੰ ਕਾਂਚਨਸੰਨਿਭਮ। ਬੁਦਧਿਭੂਤੰ ਤ੍ਰਿਲੋਕੇਸ਼ੰ ਤੰ ਨਮਾਮਿ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤਿਮ॥

   ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਗੁਰੂ, ਸੁਨਹਿਰੀ ਰੰਗ ਵਾਲੇ, ਸਾਖਿਆਤ ਬੁੱਧੀ, ਤਿੰਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ: ਮੈਂ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।

   Teacher of the gods and of the sages, golden in hue, wisdom itself, lord of the three worlds: I bow to Brihaspati.

   देवताओं और ऋषियों के गुरु, स्वर्ण के समान कान्ति वाले, बुद्धि-स्वरूप, तीनों लोकों के स्वामी बृहस्पति को मैं नमन करता हूँ।

   Précepteur des dieux et des sages, couleur d’or, la sagesse même, seigneur des trois mondes : je m’incline devant Brihaspati.

6. ਸ਼ਲੋਕ 6

   हिमकुन्दमृणालाभं दैत्यानां परमं गुरुम्। सर्वशास्त्रप्रवक्तारं भार्गवं प्रणमाम्यहम्॥

   ਹਿਮਕੁੰਦਮ੍ਰਿਣਾਲਾਭੰ ਦੈਤਯਾਨਾਂ ਪਰਮੰ ਗੁਰੁਮ। ਸਰਵਸ਼ਾਸਤ੍ਰਪ੍ਰਵਕਤਾਰੰ ਭਾਰਗਵੰ ਪ੍ਰਣਮਾਂਯਹਮ॥

   ਬਰਫ਼, ਚਮੇਲੀ ਅਤੇ ਕਮਲ ਦੀ ਨਾਲ ਵਾਂਗ ਸਫ਼ੈਦ, ਦੈਤਾਂ ਦੇ ਪਰਮ ਗੁਰੂ, ਜੋ ਹਰ ਸ਼ਾਸਤਰ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਕਰਦੇ ਹਨ: ਮੈਂ ਭਾਰਗਵ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।

   White as snow, the jasmine and the lotus stalk, the highest teacher of the daityas, who expounds every shastra: I bow to Bhargava.

   हिम, कुन्द और कमल-नाल के समान श्वेत, दैत्यों के परम गुरु, सब शास्त्रों के वक्ता भार्गव (शुक्र) को मैं प्रणाम करता हूँ।

   Blanc comme la neige, le jasmin et la tige du lotus, le plus grand précepteur des daityas, qui enseigne tous les shastras : je m’incline devant Bhargava.

7. ਸ਼ਲੋਕ 7

   नीलाञ्जनसमाभासं रविपुत्रं यमाग्रजम्। छायामार्तण्डसम्भूतं तं नमामि शनैश्चरम्॥

   ਨੀਲਾਂਜਨਸਮਾਭਾਸੰ ਰਵਿਪੁਤ੍ਰੰ ਯਮਾਗ੍ਰਜਮ। ਛਾਯਾਮਾਰਤੰਡਸੰਭੂਤੰ ਤੰ ਨਮਾਮਿ ਸ਼ਨੈਸ਼ਚਰਮ॥

   ਨੀਲੇ ਸੁਰਮੇ ਵਾਂਗ ਕਾਲੇ, ਸੂਰਜ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਯਮ ਦੇ ਵੱਡੇ ਭਰਾ, ਛਾਇਆ ਅਤੇ ਮਾਰਤੰਡ ਤੋਂ ਜਨਮੇ: ਮੈਂ ਸ਼ਨੈਸ਼ਚਰ, ਹੌਲੀ ਚੱਲਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।

   Dark as blue collyrium, son of the Sun, elder brother of Yama, born of Chhaya and Martanda: I bow to Shanaishchara, the slow-moving one.

   नीले अंजन के समान आभा वाले, सूर्य के पुत्र, यम के बड़े भाई, छाया और मार्तण्ड से उत्पन्न शनैश्चर को मैं नमन करता हूँ।

   Sombre comme le collyre bleu, fils du Soleil, frère aîné de Yama, né de Chhaya et de Martanda : je m’incline devant Shanaishchara, celui qui va lentement.

8. ਸ਼ਲੋਕ 8

   अर्धकायं महावीर्यं चन्द्रादित्यविमर्दनम्। सिंहिकागर्भसम्भूतं तं राहुं प्रणमाम्यहम्॥

   ਅਰਧਕਾਯੰ ਮਹਾਵੀਰਯੰ ਚੰਦ੍ਰਾਦਿਤਯਵਿਮਰਦਨਮ। ਸਿੰਹਿਕਾਗਰਭਸੰਭੂਤੰ ਤੰ ਰਾਹੁੰ ਪ੍ਰਣਮਾਂਯਹਮ॥

   ਅੱਧੇ ਸਰੀਰ ਵਾਲੇ, ਮਹਾਨ ਬਲ ਵਾਲੇ, ਜੋ ਚੰਦਰਮਾ ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਗ੍ਰਹਿਣ ਲਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਸਿੰਹਿਕਾ ਦੀ ਕੁੱਖੋਂ ਜਨਮੇ: ਮੈਂ ਰਾਹੂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।

   Half-bodied, of great might, who eclipses the moon and the sun, born of Sinhika’s womb: I bow to Rahu.

   आधे शरीर वाले, महान पराक्रमी, चन्द्र और सूर्य को ग्रसने वाले, सिंहिका के गर्भ से उत्पन्न राहु को मैं प्रणाम करता हूँ।

   Au demi-corps, d’une grande puissance, qui éclipse la lune et le soleil, né du sein de Sinhika : je m’incline devant Rahu.

9. ਸ਼ਲੋਕ 9

   पलाशपुष्पसंकाशं तारकाग्रहमस्तकम्। रौद्रं रौद्रात्मकं घोरं तं केतुं प्रणमाम्यहम्॥

   ਪਲਾਸ਼ਪੁਸ਼ਪਸੰਕਾਸ਼ੰ ਤਾਰਕਾਗ੍ਰਹਮਸਤਕਮ। ਰੌਦ੍ਰੰ ਰੌਦ੍ਰਾਤਮਕੰ ਘੋਰੰ ਤੰ ਕੇਤੁੰ ਪ੍ਰਣਮਾਂਯਹਮ॥

   ਪਲਾਸ਼ ਦੇ ਫੁੱਲ ਵਾਂਗ ਲਾਲ, ਤਾਰਿਆਂ ਅਤੇ ਗ੍ਰਹਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਿਰਮੌਰ, ਰੌਦਰ ਅਤੇ ਭਿਆਨਕ ਸੁਭਾਅ ਵਾਲੇ: ਮੈਂ ਕੇਤੂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।

   Red as the palasha flower, the head among stars and grahas, fierce and of fearsome nature: I bow to Ketu.

   पलाश के फूल के समान लाल, तारों और ग्रहों में शीर्ष, रौद्र, रौद्र स्वभाव वाले और घोर केतु को मैं प्रणाम करता हूँ।

   Rouge comme la fleur de palasha, la tête parmi les étoiles et les grahas, farouche et d’une nature redoutable : je m’incline devant Ketu.

10. ਫਲਸ਼ਰੁਤੀ

    इति व्यासमुखोद्गीतं यः पठेत्सुसमाहितः। दिवा वा यदि वा रात्रौ विघ्नशान्तिर्भविष्यति॥

    ਇਤਿ ਵਯਾਸਮੁਖੋਦਗੀਤੰ ਯਃ ਪਠੇਤਸੁਸਮਾਹਿਤਃ। ਦਿਵਾ ਵਾ ਯਦਿ ਵਾ ਰਾਤ੍ਰੌ ਵਿਘਨਸ਼ਾਂਤਿਰਭਵਿਸ਼ਯਤਿ॥

    ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਿਆਸ ਦੇ ਮੁਖ ਤੋਂ ਗਾਇਆ ਗਿਆ: ਜੋ ਕੋਈ ਟਿਕੇ ਮਨ ਨਾਲ ਇਸ ਦਾ ਪਾਠ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਦਿਨ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਰਾਤ, ਉਸ ਦੇ ਵਿਘਨ ਸ਼ਾਂਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

    Thus sung from the mouth of Vyasa: whoever recites it with a settled mind, by day or by night, finds obstacles brought to peace.

    व्यासजी के मुख से गाया गया यह स्तोत्र जो एकाग्र होकर पढ़ता है, दिन हो या रात, उसके विघ्न शान्त होते हैं।

    Ainsi chanté par la bouche de Vyasa : qui le récite l’esprit apaisé, de jour comme de nuit, voit ses obstacles s’apaiser.

ਸ਼ਬਦ ਪਰੰਪਰਾ ਦੇ ਹਨ; ਅਰਥ ਅਤੇ ਮਾਰਗਦਰਸ਼ਨ ਰਾਜੀਵ ਭਾਰਗਵ, Ph.D. ਦੇ।

ਪੂਜਾ ਦੇ ਸਮੇਂ ਸਕ੍ਰੀਨ ਜਾਗਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ