நவக்ரஹ ஸ்தோத்ர

1. சுலோகம் 1

   जपाकुसुमसंकाशं काश्यपेयं महाद्युतिम्। तमोऽरिं सर्वपापघ्नं प्रणतोऽस्मि दिवाकरम्॥

   ஜபாகுஸுமஸம்காசம் காச்யபேயம் மஹாத்யுதிம்। தமோரிம் ஸர்வபாபக்நம் ப்ரணதோஸ்மி திவாகரம்॥

   செம்பருத்தி மலர் போல் சிவந்தவரே, காசியபரின் மகனே, மிகுந்த ஒளி உடையவரே, இருளின் பகைவரே, எல்லாப் பாவங்களையும் நீக்குபவரே: பகலை உண்டாக்கும் திவாகரனை வணங்குகிறேன்.

   Red as the japa flower, son of Kashyapa, of great radiance, enemy of darkness who takes away every wrong: I bow to Divakara, the maker of day.

   जपा पुष्प के समान लाल, कश्यप के पुत्र, महान तेज वाले, अन्धकार के शत्रु और सब पापों को हरने वाले दिवाकर को मैं प्रणाम करता हूँ।

   Rouge comme la fleur japa, fils de Kashyapa, d’un grand éclat, ennemi des ténèbres qui ôte toute faute : je m’incline devant Divakara, celui qui fait le jour.

2. சுலோகம் 2

   दधिशङ्खतुषाराभं क्षीरोदार्णवसम्भवम्। नमामि शशिनं सोमं शम्भोर्मुकुटभूषणम्॥

   ததிசங்கதுஷாராபம் க்ஷீரோதார்ணவஸம்பவம்। நமாமி சசிநம் ஸோமம் சம்போர்முகுடபூஷணம்॥

   தயிர், சங்கு, பனி போல் வெண்மையானவரே, பாற்கடலில் பிறந்தவரே: சம்புவின் முடியில் அணியான சசியை, சோமனை வணங்குகிறேன்.

   White as curd, the conch and the frost, born of the ocean of milk: I bow to Shashi, to Soma, the jewel on Shambhu’s crown.

   दही, शंख और हिम के समान श्वेत, क्षीरसागर से उत्पन्न, शम्भु के मुकुट के आभूषण शशि सोम को मैं नमन करता हूँ।

   Blanc comme le lait caillé, la conque et le givre, né de l’océan de lait : je m’incline devant Shashi, devant Soma, joyau de la couronne de Shambhu.

3. சுலோகம் 3

   धरणीगर्भसम्भूतं विद्युत्कान्तिसमप्रभम्। कुमारं शक्तिहस्तं तं मङ्गलं प्रणमाम्यहम्॥

   தரணீகர்பஸம்பூதம் வித்யுத்காந்திஸமப்ரபம்। குமாரம் சக்திஹஸ்தம் தம் மங்கலம் ப்ரணமாம்யஹம்॥

   பூமியின் கருவில் பிறந்தவரே, மின்னல் போல் ஒளிர்பவரே, கையில் வேல் ஏந்திய குமாரனே: மங்களனை வணங்குகிறேன்.

   Born of the Earth’s womb, bright as lightning, the youth with the spear in hand: I bow to Mangala.

   पृथ्वी के गर्भ से उत्पन्न, बिजली के समान कान्ति वाले, हाथ में शक्ति धारण करने वाले कुमार मंगल को मैं प्रणाम करता हूँ।

   Né du sein de la Terre, brillant comme l’éclair, le jeune homme à la lance en main : je m’incline devant Mangala.

4. சுலோகம் 4

   प्रियङ्गुकलिकाश्यामं रूपेणाप्रतिमं बुधम्। सौम्यं सौम्यगुणोपेतं तं बुधं प्रणमाम्यहम्॥

   ப்ரியங்குகலிகாச்யாமம் ரூபேணாப்ரதிமம் புதம்। ஸௌம்யம் ஸௌம்யகுணோபேதம் தம் புதம் ப்ரணமாம்யஹம்॥

   பிரியங்கு மொட்டு போல் கருநிறம் உடையவரே, ஒப்பற்ற உருவம் கொண்டவரே, சௌம்யரே, சௌம்ய குணங்கள் நிறைந்தவரே: புதனை வணங்குகிறேன்.

   Dark as the priyangu bud, of matchless form, gentle and full of gentle virtues: I bow to Budha.

   प्रियंगु की कली के समान श्याम, अनुपम रूप वाले, सौम्य और सौम्य गुणों से युक्त बुध को मैं प्रणाम करता हूँ।

   Sombre comme le bouton du priyangu, d’une forme sans égale, doux et riche de douces vertus : je m’incline devant Budha.

5. சுலோகம் 5

   देवानां च ऋषीणां च गुरुं काञ्चनसन्निभम्। बुद्धिभूतं त्रिलोकेशं तं नमामि बृहस्पतिम्॥

   தேவாநாம் ச ருஷீணாம் ச குரும் காஞ்சநஸந்நிபம்। புத்திபூதம் த்ரிலோகேசம் தம் நமாமி பிருஹஸ்பதிம்॥

   தேவர்களுக்கும் முனிவர்களுக்கும் குருவே, பொன்னிறம் உடையவரே, ஞானமே வடிவானவரே, மூவுலகங்களின் தலைவரே: பிரகஸ்பதியை வணங்குகிறேன்.

   Teacher of the gods and of the sages, golden in hue, wisdom itself, lord of the three worlds: I bow to Brihaspati.

   देवताओं और ऋषियों के गुरु, स्वर्ण के समान कान्ति वाले, बुद्धि-स्वरूप, तीनों लोकों के स्वामी बृहस्पति को मैं नमन करता हूँ।

   Précepteur des dieux et des sages, couleur d’or, la sagesse même, seigneur des trois mondes : je m’incline devant Brihaspati.

6. சுலோகம் 6

   हिमकुन्दमृणालाभं दैत्यानां परमं गुरुम्। सर्वशास्त्रप्रवक्तारं भार्गवं प्रणमाम्यहम्॥

   ஹிமகுந்தமிருணாலாபம் தைத்யாநாம் பரமம் குரும்। ஸர்வசாஸ்த்ரப்ரவக்தாரம் பார்கவம் ப்ரணமாம்யஹம்॥

   பனி, மல்லிகை, தாமரைத் தண்டு போல் வெண்மையானவரே, தைத்தியர்களின் பரம குருவே, எல்லா சாஸ்திரங்களையும் விளக்குபவரே: பார்கவரை வணங்குகிறேன்.

   White as snow, the jasmine and the lotus stalk, the highest teacher of the daityas, who expounds every shastra: I bow to Bhargava.

   हिम, कुन्द और कमल-नाल के समान श्वेत, दैत्यों के परम गुरु, सब शास्त्रों के वक्ता भार्गव (शुक्र) को मैं प्रणाम करता हूँ।

   Blanc comme la neige, le jasmin et la tige du lotus, le plus grand précepteur des daityas, qui enseigne tous les shastras : je m’incline devant Bhargava.

7. சுலோகம் 7

   नीलाञ्जनसमाभासं रविपुत्रं यमाग्रजम्। छायामार्तण्डसम्भूतं तं नमामि शनैश्चरम्॥

   நீலாஞ்ஜநஸமாபாஸம் ரவிபுத்ரம் யமாக்ரஜம்। சாயாமார்தண்டஸம்பூதம் தம் நமாமி சநைச்சரம்॥

   நீல அஞ்சனம் போல் கருநிறம் உடையவரே, சூரியனின் மைந்தனே, யமனின் மூத்த சகோதரரே, சாயை மற்றும் மார்த்தாண்டனிடம் பிறந்தவரே: மெதுவாக நகரும் சனைச்சரனை வணங்குகிறேன்.

   Dark as blue collyrium, son of the Sun, elder brother of Yama, born of Chhaya and Martanda: I bow to Shanaishchara, the slow-moving one.

   नीले अंजन के समान आभा वाले, सूर्य के पुत्र, यम के बड़े भाई, छाया और मार्तण्ड से उत्पन्न शनैश्चर को मैं नमन करता हूँ।

   Sombre comme le collyre bleu, fils du Soleil, frère aîné de Yama, né de Chhaya et de Martanda : je m’incline devant Shanaishchara, celui qui va lentement.

8. சுலோகம் 8

   अर्धकायं महावीर्यं चन्द्रादित्यविमर्दनम्। सिंहिकागर्भसम्भूतं तं राहुं प्रणमाम्यहम्॥

   அர்தகாயம் மஹாவீர்யம் சந்த்ராதித்யவிமர்தநம்। ஸிம்ஹிகாகர்பஸம்பூதம் தம் ராஹும் ப்ரணமாம்யஹம்॥

   பாதி உடல் உடையவரே, மிகுந்த வலிமை உடையவரே, சந்திரனையும் சூரியனையும் கிரகணம் செய்பவரே, சிம்ஹிகையின் கருவில் பிறந்தவரே: ராகுவை வணங்குகிறேன்.

   Half-bodied, of great might, who eclipses the moon and the sun, born of Sinhika’s womb: I bow to Rahu.

   आधे शरीर वाले, महान पराक्रमी, चन्द्र और सूर्य को ग्रसने वाले, सिंहिका के गर्भ से उत्पन्न राहु को मैं प्रणाम करता हूँ।

   Au demi-corps, d’une grande puissance, qui éclipse la lune et le soleil, né du sein de Sinhika : je m’incline devant Rahu.

9. சுலோகம் 9

   पलाशपुष्पसंकाशं तारकाग्रहमस्तकम्। रौद्रं रौद्रात्मकं घोरं तं केतुं प्रणमाम्यहम्॥

   பலாசபுஷ்பஸம்காசம் தாரகாக்ரஹமஸ்தகம்। ரௌத்ரம் ரௌத்ராத்மகம் கோரம் தம் கேதும் ப்ரணமாம்யஹம்॥

   பலாச மலர் போல் சிவந்தவரே, நட்சத்திரங்களுக்கும் கிரகங்களுக்கும் தலைவரே, உக்கிரமானவரே, அச்சுறுத்தும் இயல்பு உடையவரே: கேதுவை வணங்குகிறேன்.

   Red as the palasha flower, the head among stars and grahas, fierce and of fearsome nature: I bow to Ketu.

   पलाश के फूल के समान लाल, तारों और ग्रहों में शीर्ष, रौद्र, रौद्र स्वभाव वाले और घोर केतु को मैं प्रणाम करता हूँ।

   Rouge comme la fleur de palasha, la tête parmi les étoiles et les grahas, farouche et d’une nature redoutable : je m’incline devant Ketu.

10. பலசுருதி

    इति व्यासमुखोद्गीतं यः पठेत्सुसमाहितः। दिवा वा यदि वा रात्रौ विघ्नशान्तिर्भविष्यति॥

    இதி வ்யாஸமுகோத்கீதம் யஃ படேத்ஸுஸமாஹிதஃ। திவா வா யதி வா ராத்ரௌ விக்நசாந்திர்பவிஷ்யதி॥

    வியாசரின் வாயிலிருந்து இவ்வாறு பாடப்பட்டது: நிலைத்த மனத்துடன், பகலிலோ இரவிலோ, இதைப் பாராயணம் செய்பவர் தடைகள் சாந்தியடைவதைக் காண்கிறார்.

    Thus sung from the mouth of Vyasa: whoever recites it with a settled mind, by day or by night, finds obstacles brought to peace.

    व्यासजी के मुख से गाया गया यह स्तोत्र जो एकाग्र होकर पढ़ता है, दिन हो या रात, उसके विघ्न शान्त होते हैं।

    Ainsi chanté par la bouche de Vyasa : qui le récite l’esprit apaisé, de jour comme de nuit, voit ses obstacles s’apaiser.

சொற்கள் பரம்பரையினுடையவை; பொருளும் வழிகாட்டலும் ராஜீவ் பார்கவ, Ph.D. அவர்களுடையவை.

பூஜையின்போது திரை விழித்திருக்கும்