குரு வந்தநா · குரு கீதா ஸே

1. சுலோகம் 1

   गुरुर्ब्रह्मा गुरुर्विष्णुः गुरुर्देवो महेश्वरः। गुरुः साक्षात् परब्रह्म तस्मै श्रीगुरवे नमः॥

   குருர்ப்ரஹ்மா குருர்விஷ்ணுஃ குருர்தேவோ மஹேச்வரஃ। குருஃ ஸாக்ஷாத் பரப்ரஹ்ம தஸ்மை ஸ்ரீகுரவே நமஃ॥

   குரு பிரம்மா, குரு விஷ்ணு, குரு மகேஸ்வர தேவர். குரு பரப்பிரம்மமே: அந்த குருவுக்கு நமஸ்காரம்.

   The Guru is Brahma, the Guru is Vishnu, the Guru is the god Maheshvara. The Guru is the supreme Brahman itself: to that Guru, salutations.

   गुरु ब्रह्मा हैं, गुरु विष्णु हैं, गुरु ही महेश्वर देव हैं; गुरु साक्षात् परब्रह्म हैं, उन श्री गुरु को नमस्कार।

   Le Guru est Brahma, le Guru est Vishnu, le Guru est le dieu Maheshvara. Le Guru est le Brahman suprême lui-même : à ce Guru, salut.

2. சுலோகம் 2

   अखण्डमण्डलाकारं व्याप्तं येन चराचरम्। तत्पदं दर्शितं येन तस्मै श्रीगुरवे नमः॥

   அகண்டமண்டலாகாரம் வ்யாப்தம் யேந சராசரம்। தத்பதம் தர்சிதம் யேந தஸ்மை ஸ்ரீகுரவே நமஃ॥

   அசைவன அசையாதன அனைத்திலும் பிளவற்ற முழுமையாக நிறைந்திருப்பது எதுவோ: அந்த நிலையை எனக்குக் காட்டிய குருவுக்கு நமஸ்காரம்.

   That which pervades all that moves and does not move, in the form of an unbroken whole: to the Guru who has shown me that state, salutations.

   जो अखण्ड मण्डल रूप में सारे चर-अचर में व्याप्त है, उस पद का दर्शन कराने वाले श्री गुरु को नमस्कार।

   Ce qui pénètre tout ce qui se meut et ne se meut pas, en un tout sans fissure : au Guru qui m’a montré cet état, salut.

3. சுலோகம் 3

   अज्ञानतिमिरान्धस्य ज्ञानाञ्जनशलाकया। चक्षुरुन्मीलितं येन तस्मै श्रीगुरवे नमः॥

   அஜ்ஞாநதிமிராந்தஸ்ய ஜ்ஞாநாஞ்ஜநசலாகயா। சக்ஷுருந்மீலிதம் யேந தஸ்மை ஸ்ரீகுரவே நமஃ॥

   அறியாமை இருளில் குருடனாக இருந்தேன்; ஞானக் கண்மையால் அவர் என் கண்களைத் திறந்தார். அந்த குருவுக்கு நமஸ்காரம்.

   I was blind in the darkness of ignorance; with the salve of knowledge he opened my eyes. To that Guru, salutations.

   अज्ञान के अन्धकार से अन्धे की आँखें जिन्होंने ज्ञान रूपी अंजन की सलाई से खोल दीं, उन श्री गुरु को नमस्कार।

   J’étais aveugle dans l’obscurité de l’ignorance ; avec le baume de la connaissance il m’a ouvert les yeux. À ce Guru, salut.

4. சுலோகம் 4

   ध्यानमूलं गुरोर्मूर्तिः पूजामूलं गुरोः पदम्। मन्त्रमूलं गुरोर्वाक्यं मोक्षमूलं गुरोः कृपा॥

   த்யாநமூலம் குரோர்மூர்திஃ பூஜாமூலம் குரோஃ பதம்। மந்த்ரமூலம் குரோர்வாக்யம் மோக்ஷமூலம் குரோஃ கிருபா॥

   தியானத்தின் வேர் குருவின் வடிவம்; வழிபாட்டின் வேர் குருவின் பாதங்கள்; மந்திரத்தின் வேர் குருவின் வாக்கு; முக்தியின் வேர் குருவின் அருள்.

   The root of meditation is the Guru’s form; the root of worship, the Guru’s feet; the root of mantra, the Guru’s word; the root of liberation, the Guru’s grace.

   ध्यान का मूल गुरु की मूर्ति है, पूजा का मूल गुरु के चरण, मन्त्र का मूल गुरु का वचन, और मोक्ष का मूल गुरु की कृपा।

   La racine de la méditation est la forme du Guru ; la racine du culte, ses pieds ; la racine du mantra, sa parole ; la racine de la libération, sa grâce.

சொற்கள் பரம்பரையினுடையவை; பொருளும் வழிகாட்டலும் ராஜீவ் பார்கவ, Ph.D. அவர்களுடையவை.

பூஜையின்போது திரை விழித்திருக்கும்