அத்தியாயம் 1
சாயி விரதம்
The Sai vrat
साईं व्रत
Le vrat de Sai
சாயி விரதத்தை யார் வேண்டுமானாலும் கடைப்பிடிக்கலாம். சாயி பாபா சாதி வேறுபாட்டையோ வேறு எந்த வேறுபாட்டையோ ஏற்கவில்லை; ‘சப்கா மாலிக் ஏக் ஹை’ — எல்லோருக்கும் இறைவன் ஒருவனே — என்பதே அவருடைய வாக்கு. சாயி பாபாவின் நாமத்தைச் சொல்லி எந்த வியாழக்கிழமையிலும் இந்த விரதத்தைத் தொடங்கலாம். காலையிலோ மாலையிலோ சாயி பாபாவின் படம் அல்லது விக்கிரகம் வழிபடப்படுகிறது. ஓர் ஆசனத்தின் மேல் மஞ்சள் துணியை விரித்து, அதன் மீது சாயி பாபாவின் படத்தை வையுங்கள். வழிபாட்டுக்கு மஞ்சள் மலர்களையோ மாலையையோ பயன்படுத்துங்கள். தூபமும் தீபமும் ஏற்றி, சாயி விரதக் கதையைப் படியுங்கள். வழிபாட்டுக்குப் பிறகு பிரசாதத்தைப் பகிர்ந்தளியுங்கள்; பழங்களையோ இனிப்புகளையோ பிரசாதமாகக் கொடுக்கலாம்.
ஷீரடி சாயி பாபாவுக்கான ஒன்பது விரதங்கள் நிறைவடைந்ததும், கடைசி விரத நாளில் ஐந்து ஏழைகளுக்கு உணவளித்துத் தானம் செய்ய வேண்டும். இவ்வாறு விரதத்தை நிறைவு செய்ய வேண்டும்.
Anyone may keep the Sai vrat. Sai Baba recognised no distinction of caste or any other kind; his word was, ‘Sabka malik ek hai’ — the Lord of all is one. The vrat may be begun on any Thursday, taking Sai Baba’s name. Morning or evening, a picture or image of Sai Baba is worshipped. Spread a yellow cloth on a seat and set Sai Baba’s picture on it. Use yellow flowers or a garland for the worship. Light incense and a lamp and read the katha of the Sai vrat. After the worship, share the prasada; fruit or sweets may be given as prasada.
When nine vrats to Sai Baba of Shirdi are complete, on the day of the last vrat one should feed five poor people and give in charity. In this way the vrat should be closed.
साईं व्रत कोई भी कर सकता है। साईं बाबा जात-पांत या और कोई भेदभाव नहीं मानते थे। उनका कहना था, ‘सबका मालिक एक है’। यह व्रत किसी भी गुरुवार को साईं बाबा का नाम लेकर शुरू किया जा सकता। सुबह या शाम को साईं बाबा की तस्वीर या मूर्ति की पूजा की जाती है। किसी आसन पर पीला कपड़ा बिछाकर उस पर साईं बाबा की तस्वीर रखें। पूजा के लिए पीले फूल या हार का प्रयोग करें। धूप-दीप जलाकर साईं व्रत की कथा पढ़ना चाहिए। पूजा के बाद प्रसाद बांटना चाहिए। प्रसाद के रूप में फल या मिठाई बांटी जा सकती है।
शिरडी के साईं बाबा के व्रत की संख्या 9 हो जाने पर अंतिम व्रत के दिन पांच गरीब व्यक्तियों को भोजन कराना चाहिए और दान करना चाहिए। इस तरह इस व्रत का समापन होना चाहिए।
Chacun peut garder le vrat de Sai. Sai Baba ne reconnaissait aucune distinction de caste ni d’aucune sorte ; sa parole était : « Sabka malik ek hai » — le Seigneur de tous est un. On peut commencer ce vrat n’importe quel jeudi en prenant le nom de Sai Baba. Matin ou soir, on honore une image ou une effigie de Sai Baba. Étendez un tissu jaune sur un siège et placez-y l’image de Sai Baba. Utilisez des fleurs jaunes ou une guirlande pour le culte. Allumez encens et lampe et lisez la katha du vrat de Sai. Après le culte, distribuez le prasada ; on peut donner des fruits ou des douceurs.
Quand neuf vrats à Sai Baba de Shirdi sont accomplis, le jour du dernier vrat on doit nourrir cinq pauvres et faire l’aumône. C’est ainsi que le vrat doit être clos.
அத்தியாயம் 2
கோகிலா பஹனும் முதிய மகாராஜும்
Kokila Bahan and the old maharaja
कोकिला बहन और वृद्ध महाराज
Kokila Bahan et le vieux maharaja
ஒரு நகரத்தில் கோகிலா பஹனும் அவள் கணவன் மகேஷ்பாயும் வாழ்ந்து வந்தனர். அவர்களிடையே அன்பு இருந்தது; ஆனால் மகேஷ்பாய் சண்டையிடும் சுபாவம் கொண்டவன். மறுபுறம் கோகிலா பஹன் இறைவன் மீது நம்பிக்கை கொண்ட மிகுந்த தர்மசிந்தனையுள்ள பெண். கொஞ்சம் கொஞ்சமாக அவள் கணவனின் வியாபாரமும் பிழைப்பும் நின்றுபோயின; எந்த வருமானமும் இல்லை. இப்போது மகேஷ்பாய் நாள் முழுவதும் வீட்டிலேயே இருந்து தவறான வழிகளில் சென்றான்; அவனுடைய கோபம் முன்பைவிட இன்னும் எரிச்சல் மிகுந்ததாயிற்று.
ஒரு மதிய வேளையில் ஒரு முதிய மகாராஜ் வாசலில் வந்து நின்றார். அவர் முகம் அற்புதமாக ஒளிர்ந்தது; அவர் பருப்பும் சோறும் கேட்டார். கோகிலா பஹன் அவருக்குப் பருப்பும் சோறும் கொடுத்து, அந்த முதிய பாபாவைக் கைகூப்பி வணங்கினாள். முதியவர், ‘சாயி உன்னை மகிழ்ச்சியாக வைத்திருக்கட்டும்’ என்றார். கோகிலா பஹன், ‘மகாராஜ், மகிழ்ச்சி என் விதியில் இல்லை’ என்று சொல்லித் தன் துயர வாழ்வைப் பற்றி அவரிடம் சொன்னாள். மகாராஜ் அவளுக்கு ஸ்ரீ சாயியின் விரதத்தைப் பற்றிச் சொன்னார்: ஒன்பது வியாழக்கிழமைகள் பழங்கள் மட்டும் உண், அல்லது ஒருமுறை உண்; முடிந்தால், மகளே, சாயி கோயிலுக்குச் செல்; ஒன்பது வியாழக்கிழமைகள் வீட்டில் சாயி பாபாவை வழிபடு; சாயி விரதத்தைக் கடைப்பிடித்து, முறைப்படி உத்யாபனத்துடன் அதை நிறைவு செய்; பசித்தோருக்கு உணவளி — சாயி பாபா உன் விருப்பங்கள் அனைத்தையும் நிறைவேற்றுவார். சாயி பாபாவின் மீது அசையாத நம்பிக்கை இன்றியமையாதது.
Kokila Bahan and her husband Maheshbhai lived in a city. There was love between them, but Maheshbhai had a quarrelsome nature. Kokila Bahan, on the other hand, was a very religious woman with faith in God. Little by little her husband’s trade and livelihood came to a standstill, and nothing was being earned. Maheshbhai now stayed at home all day and took to wrong ways, and his temper grew even more irritable than before.
One afternoon an old maharaja came and stood at the door. His face shone wonderfully, and he asked for dal and rice. Kokila Bahan gave him dal and rice and greeted the old baba with folded hands. The old man said, ‘May Sai keep you happy.’ Kokila Bahan said, ‘Maharaja, happiness is not in my fate,’ and told him of her unhappy life. The maharaja told her of the vrat of Shri Sai: on nine Thursdays take only fruit, or eat once; if you can, child, go to the Sai temple; worship Sai Baba at home for nine Thursdays; keep the Sai vrat and close it in due form with an udyapana; feed the hungry — and Sai Baba will fulfil all your wishes. Unbroken faith in Sai Baba is essential.
कोकिला बहन और उनके पति महेशभाई शहर में रहते थे। दोनों में एक-दूसरे के प्रति प्रेम-भाव था, परन्तु महेशभाई का स्वभाव झगड़ालू था। दूसरी तरफ कोकिला बहन बहुत ही धार्मिक स्त्री थी, भगवान पर विश्वास रखती। धीरे-धीरे उनके पति का धंधा-रोजगार ठप हो गया। कुछ भी कमाई नहीं होती थी। महेशभाई अब दिन-भर घर पर ही रहते और अब उन्होंने गलत राह पकड़ ली। अब उनका स्वभाव पहले से भी अधिक चिड़चिड़ा हो गया।
एक दिन दोपहर को एक वृद्ध महाराज दरवाजे पर आकार खड़े हो गए। चेहरे पर गजब का तेज था और आकर उन्होंने दाल-चावल की मांग की। कोकिला बहन ने दाल-चावल दिए और दोनों हाथों से उस वृद्ध बाबा को नमस्कार किया। वृद्ध ने कहा साईं सुखी रखे। कोकिला बहन ने कहा महाराज सुख मेरी किस्मत में नहीं है और अपने दुखी जीवन का वर्णन किया। महाराज ने श्री साईं के व्रत के बारे में बताया 9 गुरुवार फलाहार या एक समय भोजन करना, हो सके तो बेटा साईं मंदिर जाना, घर पर साईं बाबा की 9 गुरुवार पूजा करना। साईं व्रत करना और विधि से उद्यापन करना भूखे को भोजन देना, साईं बाबा तेरी सभी मनोकामना पूर्ण करेंगे, साईं बाबा पर अटूट श्रद्धा रखना जरूरी है।
Kokila Bahan et son mari Maheshbhai vivaient dans une ville. Il y avait de l’amour entre eux, mais Maheshbhai avait un caractère querelleur. Kokila Bahan, elle, était une femme très pieuse qui avait foi en Dieu. Peu à peu, le commerce et le gagne-pain de son mari s’arrêtèrent, et plus rien ne rentrait. Maheshbhai restait désormais toute la journée à la maison et prit de mauvais chemins, et son humeur devint plus irritable encore.
Un après-midi, un vieux maharaja vint se tenir à la porte. Son visage rayonnait merveilleusement, et il demanda du dal et du riz. Kokila Bahan lui donna dal et riz et salua le vieux baba les mains jointes. Le vieil homme dit : « Que Sai te garde heureuse. » Kokila Bahan répondit : « Maharaja, le bonheur n’est pas dans mon destin », et lui raconta sa vie malheureuse. Le maharaja lui parla du vrat de Shri Sai : neuf jeudis, ne prendre que des fruits ou manger une fois ; si tu le peux, mon enfant, aller au temple de Sai ; honorer Sai Baba à la maison neuf jeudis ; garder le vrat de Sai et le clore selon la règle par l’udyapana ; nourrir l’affamé — et Sai Baba exaucera tous tes vœux. Une foi inébranlable en Sai Baba est essentielle.
அத்தியாயம் 3
ஒன்பது வியாழக்கிழமைகள் பலன் தருகின்றன
The nine Thursdays bear fruit
नौ गुरुवार का फल
Les neuf jeudis portent leurs fruits
கோகிலா பஹன் வியாழக்கிழமை விரதத்தை மேற்கொண்டாள். ஒன்பதாவது வியாழக்கிழமையன்று அவள் ஏழைகளுக்கு உணவளித்தாள். சண்டைகள் அவள் வீட்டைவிட்டு நீங்கின; வீட்டில் பெரும் மகிழ்ச்சியும் அமைதியும் குடிகொண்டன. மகேஷ்பாயின் சுபாவமே மாறியது. அவனுடைய பிழைப்பு மீண்டும் தொடங்கியது; சிறிது காலத்திலேயே மகிழ்ச்சியும் செழிப்பும் பெருகின. கணவனும் மனைவியும் மகிழ்ச்சியான வாழ்க்கை வாழத் தொடங்கினர். ஒரு நாள் கோகிலா பஹனின் மைத்துனரும் அவர் மனைவியும் சூரத்திலிருந்து வந்தனர். பேச்சுவாக்கில் அவர்கள், தங்கள் பிள்ளைகள் படிப்பதில்லை என்றும் தேர்வுகளில் தோற்றுவிட்டனர் என்றும் சொன்னார்கள். கோகிலா பஹன் அவர்களிடம் ஒன்பது வியாழக்கிழமைகளின் மகிமையைச் சொல்லி, சாயி பாபாவின் மீதான பக்தியால் பிள்ளைகள் நன்றாகப் படிக்க முடியும் என்றாள் — ஆனால் இதற்குச் சாயி பாபாவின் மீது நம்பிக்கை தேவை. ‘சாயி எல்லோருக்கும் உதவுகிறார்.’ அவளுடைய ஓரகத்தி விரதத்தின் முறையை விளக்கும்படி கேட்டாள்; முதிய மகாராஜ் தன்னிடம் சொன்னதையெல்லாம் கோகிலா பஹன் அவளிடம் சொன்னாள்.
சில நாட்களில் சூரத்திலிருந்து அவள் ஓரகத்தியிடமிருந்து ஒரு கடிதம் வந்தது: அவள் பிள்ளைகள் சாயி விரதம் இருக்கத் தொடங்கி மிக நன்றாகப் படிக்கிறார்கள். அவளும் விரதம் இருந்தாள். சாயி விரதம் இருந்ததால் தன் தோழியின் மகளுக்கு மிக நல்ல குடும்பத்தில் திருமணம் நிச்சயமானது என்றும், தொலைந்துபோயிருந்த ஓர் அண்டை வீட்டாரின் நகைப்பெட்டி இப்போது கிடைத்துவிட்டது என்றும் அவள் எழுதியிருந்தாள். இப்படிப் பல அற்புதங்கள் நிகழ்ந்தன. சாயி பாபாவின் மகிமை எல்லையற்றது என்று கோகிலா பஹன் உணர்ந்தாள்.
Kokila Bahan took up the Thursday vrat. On the ninth Thursday she fed the poor. Quarrels left her home, and great happiness and peace came into the house. Maheshbhai’s very nature changed. His livelihood started again, and in a short time happiness and prosperity grew. Husband and wife began to live a happy life. One day Kokila Bahan’s brother-in-law and his wife came from Surat. In the course of talk they said that their children did not study and had failed their examinations. Kokila Bahan told them the greatness of the nine Thursdays and said that by devotion to Sai Baba the children would be able to study well — but for this, faith in Sai Baba was needed. ‘Sai helps everyone.’ Her sister-in-law asked her to explain the method of the vrat, and Kokila Bahan told her everything the old maharaja had told her.
In a few days a letter came from her sister-in-law in Surat: her children had begun keeping the Sai vrat and were studying very well. She had kept the vrat too. She wrote that her friend’s daughter’s marriage had been arranged into a very good family by keeping the Sai vrat, and that a neighbour’s box of jewellery that had gone missing had now been found. Many such wonders had happened. Kokila Bahan understood that Sai Baba’s glory is boundless.
कोकिला बहन ने भी गुरुवार का व्रत लिया। 9 वें गुरुवार को गरीबों को भोजन कराया। उनके घर से कलह दूर हुए। घर में बहुत ही सुख-शांति हो गई। महेशभाई का स्वभाव ही बदल गया। उनका रोजगार फिर से चालू हो गया। थोड़े समय में ही सुख-समृधि बढ़ गई। दोनों पति-पत्नी सुखी जीवन बिताने लगे। एक दिन कोकिला बहन के जेठ-जेठानी सूरत से आए। बातों-बातों में उन्होंने बताया कि उनके बच्चे पढ़ाई नहीं करते, इसलिए परीक्षा में फेल हो गए हैं। कोकिला बहन ने 9 गुरुवार की महिमा बताई और कहा कि साईं बाबा की भक्ति से बच्चे अच्छी तरह अभ्यास कर पाएंगे। लेकिन इसके लिए साईं बाबा पर विश्वास रखना जरूरी है। साईं सबकी सहायता करते हैं। उनकी जेठानी ने व्रत की विधि बताने के लिए कहा। कोकिला बहन ने कहा उन्हें वह सारी बातें बताईं, जो खुद उन्हें वृद्ध महाराज ने बताई थी।
सूरत से उनकी जेठानी का थोड़े दिनों में पत्र आया कि उनके बच्चे साईं व्रत करने लगे हैं और बहुत अच्छे तरह से पढ़ते हैं। उन्होंने भी व्रत किया था। इस बारे में उन्होंने लिखा कि उनकी सहेली की बेटी शादी साईं व्रत करने से बहुत ही अच्छी जगह तय हो गई। उनके पड़ोसी का गहनों का डिब्बा गुम हो गया था, जो अब वापस मिल गया है। ऐसे कई अद्भुत चमत्कार हुए थे। कोकिला बहन ने समझा कि साईं बाबा की महिमा अपार है।
Kokila Bahan prit le vrat du jeudi. Le neuvième jeudi, elle nourrit les pauvres. Les querelles quittèrent sa maison, et une grande paix et un grand bonheur y vinrent. La nature même de Maheshbhai changea. Son gagne-pain reprit, et en peu de temps bonheur et prospérité grandirent. Mari et femme se mirent à vivre heureux. Un jour, le beau-frère et la belle-sœur de Kokila Bahan vinrent de Surat. Au fil de la conversation, ils dirent que leurs enfants n’étudiaient pas et avaient échoué aux examens. Kokila Bahan leur dit la grandeur des neuf jeudis : par la dévotion à Sai Baba, les enfants pourraient bien étudier — mais il fallait pour cela avoir foi en Sai Baba. « Sai aide chacun. » Sa belle-sœur lui demanda la méthode du vrat, et Kokila Bahan lui dit tout ce que le vieux maharaja lui avait dit.
Quelques jours plus tard, une lettre vint de sa belle-sœur à Surat : ses enfants s’étaient mis à garder le vrat de Sai et étudiaient très bien. Elle avait gardé le vrat elle aussi. Elle écrivit que le mariage de la fille de son amie avait été arrangé dans une très bonne famille grâce au vrat de Sai, et qu’une boîte à bijoux qu’un voisin avait perdue avait été retrouvée. Bien des merveilles de ce genre étaient arrivées. Kokila Bahan comprit que la gloire de Sai Baba est sans bornes.
ஆரத்தியுடன் நிறைவு செய்யுங்கள்: ஆரதீ ஸாஈபாபா ›