அத்தியாயம் 1
புத்த பௌர்ணமி
Buddha Purnima
बुद्ध पूर्णिमा
Buddha Purnima
வைசாக மாதப் பௌர்ணமித் திதி புத்த பகவானின் பிறந்தநாளாகக் கடைப்பிடிக்கப்படுகிறது; ஆகவே இது புத்த பௌர்ணமி என்றும் அழைக்கப்படுகிறது. வட இந்தியாவில் புத்த பகவான் ஸ்ரீ ஹரி விஷ்ணு பகவானின் ஒன்பதாவது வடிவமாகக் கருதப்படுகிறார். இந்நாளில் விஷ்ணு பகவானையும் அன்னை லட்சுமியையும் வழிபட்டு, புனித நதியில் நீராடி, பிராமணருக்குத் தானம் செய்ய வேண்டும் என்று நம்பப்படுகிறது; இதனால் ஸ்ரீ ஹரியின் ஆசி அவருடைய பக்தர்கள் மீது என்றும் நிலைத்திருக்கும். நீண்ட காலம் கடும் தவமும் காட்டில் அலைதலும் மேற்கொண்ட பின், வைசாக பௌர்ணமியன்றுதான் மகாத்மா புத்தர் புத்த நிலையை அடைந்து, உலகம் முழுவதுக்கும் சத்தியம், அமைதி, மனிதகுல சேவை ஆகியவற்றின் செய்தியை வழங்கினார் என்று சொல்லப்படுகிறது.
இந்நாளில் சந்திரனைக் காணாமல் விரதம் நிறைவடைந்ததாகக் கருதப்படுவதில்லை என்பதை நினைவில் கொள்ளுங்கள். இந்நாளில் புத்த பகவான் ஞானம் பெற்றார் என்றும், அவருடைய பரிநிர்வாணமும் வைசாக மாதப் பௌர்ணமியன்றே நிகழ்ந்தது என்றும் நம்பப்படுகிறது. இதனால் பௌத்தர்களுக்கு இந்நாள் தனிச் சிறப்புடையது. சனாதன தர்மத்தைப் பின்பற்றுவோரும் பௌத்த தர்மத்தைப் பின்பற்றுவோரும் இதைக் கடைப்பிடிக்கின்றனர் என்பது குறிப்பிடத்தக்கது.
The full-moon tithi of the month of Vaishakha is kept as the birth anniversary of Lord Buddha, and so it is also known as Buddha Purnima. In northern India Lord Buddha is held to be the ninth form of Shri Hari, Lord Vishnu. It is believed that on this day one should worship Lord Vishnu and Mother Lakshmi, bathe in a holy river and give gifts (dana) to a Brahmana; by this, Shri Hari’s blessing stays upon his devotees always. It is said that it was on the occasion of Vaishakha Purnima that Mahatma Buddha, after long ages of hard austerity and wandering in the forest, attained Buddhahood, and gave the whole world the message of truth, peace and service to humanity.
Keep in mind that on this day the vrat is not held to be complete without the sight of the moon. It is believed that on this day Lord Buddha attained knowledge, and that his parinirvana too took place on the full-moon day of the month of Vaishakha. For this reason the day has special importance for Buddhists. What is remarkable is that followers of both the Sanatana dharma and the Buddhist dharma keep it.
वैशाख माह की पूर्णिमा तिथि को भगवान बुद्ध की जयंती मनाई जाती है, जिसे बुद्ध पूर्णिमा के नाम से भी जाना जाता है। उत्तरी भारत में भगवान बुद्ध को श्रीहरि भगवान विष्णु का नौवां स्वरूप माना जाता है। मान्यता है कि इस दिन भगवान विष्णु और मां लक्ष्मी की पूजा अर्चना करना चाहिए। तथा किसी पवित्र नदी में स्नान कर ब्राह्मण को दान करना चाहिए, इससे श्रीहरि का आशीर्वाद अपने भक्तों पर सदैव बना रहता है। कहा जाता है कि वैशाख पूर्णिमा के अवसर पर ही महात्मा बुद्ध ने सदियों तक कठोर तपस्या और वन में भटकने के बाद बुद्धत्व की प्राप्ति की थी। तथा पूरी दुनिया को सत्य, शांति और मानवता की सेवा करने का संदेश दिया था।
ध्यान रहे इस दिन बिना चंद्र दर्शन के व्रत पूर्ण नहीं माना जाता है। ऐसी मान्यता है कि इस दिन भगवान बुद्ध को ज्ञान की प्राप्ति हुई थी और परिनिर्वाण भी वैशाख महीने के पूर्णिमा के दिन ही हुआ था। ऐसे में बौद्धों के लिए इस दिन का विशेष महत्व है। खास बात यह है कि सनातनी और बौद्ध दोनों धर्म के अनुयायी इसे मनाते हैं।
Le tithi de pleine lune du mois de Vaishakha est célébré comme l’anniversaire de la naissance du Seigneur Buddha ; c’est pourquoi on l’appelle aussi Buddha Purnima. Dans le nord de l’Inde, le Seigneur Buddha est tenu pour la neuvième forme de Shri Hari, le Seigneur Vishnu. On croit que ce jour-là il faut honorer le Seigneur Vishnu et Mère Lakshmi, se baigner dans une rivière sainte et faire des dons (dana) à un brahmane ; ainsi la bénédiction de Shri Hari demeure toujours sur ses dévots. On dit que c’est à l’occasion de Vaishakha Purnima que le Mahatma Buddha, après de longs âges de dure ascèse et d’errance dans la forêt, atteignit l’état de Buddha, et donna au monde entier le message de la vérité, de la paix et du service de l’humanité.
Gardez à l’esprit que ce jour-là le vrat n’est pas tenu pour complet sans la vue de la lune. On croit que ce jour-là le Seigneur Buddha atteignit la connaissance, et que son parinirvana eut lieu lui aussi le jour de pleine lune du mois de Vaishakha. C’est pourquoi ce jour a une importance particulière pour les bouddhistes. Ce qui est remarquable, c’est que les fidèles du Sanatana dharma comme ceux du dharma bouddhiste le célèbrent.
அத்தியாயம் 2
தனேஸ்வரனும் யோகியும்
Dhaneshvara and the yogi
धनेश्वर और योगी
Dhaneshvara et le yogi
புராணக் கதைகளின்படி, கார்த்திகா என்ற நகரத்தில் சந்திரஹாசன் என்ற அரசன் ஆண்டு வந்தான். அதே நகரத்தில் தனேஸ்வரன் என்ற பிராமணன் வாழ்ந்தான்; அவன் மனைவி மிகவும் மென்மையானவளும் அழகியுமாவாள். வீட்டில் செல்வத்துக்கும் தானியத்துக்கும் குறைவில்லை; ஆனால் பிள்ளையில்லாத துயரம் அவர்களை எப்போதும் வாட்டியது. ஒருமுறை ஒரு யோகி அந்த ஊருக்கு வந்தார். அவர் பிராமணனின் வீட்டை விட்டுவிட்டுச் சுற்றியிருந்த எல்லா வீடுகளிலிருந்தும் பிச்சை ஏற்று, உண்பதற்காகக் கங்கைக் கரைக்குச் சென்றார். தன் பிச்சைக்கு நேர்ந்த இந்த அலட்சியத்தால் வருந்திய தனேஸ்வரன் யோகியிடம் சென்று காரணம் கேட்டான்.
பிள்ளையில்லாத வீட்டின் பிச்சை வீழ்ந்தோரின் உணவுக்கு ஒப்பானது என்றும், வீழ்ந்தோரின் வீட்டு உணவை உண்பவனும் வீழ்ந்தவனாகிறான் என்றும் யோகி சொன்னார். வீழ்ந்தவனாகிவிடுவோமோ என்ற அச்சத்தால் அந்தப் பிராமணனின் வீட்டிலிருந்து பிச்சை ஏற்கமாட்டார். இதைக் கேட்ட தனேஸ்வரன் மிகவும் வருந்தி, பிள்ளைப்பேறு பெறும் வழியை யோகியிடம் கேட்டான். யோகி அவனிடம், ‘அன்னை சண்டியை வழிபடு’ என்றார். இதைக் கேட்டு அவன் சண்டி தேவியை வழிபடக் காட்டுக்குச் சென்றான். பிராமணனின் தவத்தால் மகிழ்ந்த அன்னை சண்டி அவனுக்குத் தரிசனம் தந்து, மகப்பேறு என்ற வரத்தை அருளினாள்.
According to the Puranich kathas, in a city named Kartika there lived a king named Chandrahasha. In that same city lived a Brahmana named Dhaneshvara, whose wife was most gentle and beautiful. There was no lack of wealth or grain in the house, but the sorrow of having no child always troubled them. Once a yogi came to the village. He took alms from all the houses round about, passing over the Brahmana’s house, and went to the bank of the Ganga to eat. Grieved at this slight to his alms, Dhaneshvara went to the yogi and asked him the reason.
The yogi said that alms from a childless house are like the food of the fallen, and whoever eats food from the house of the fallen becomes fallen too. For fear of becoming fallen he would not take alms from that Brahmana’s house. Hearing this, Dhaneshvara was deeply grieved, and he asked the yogi for a way to be blessed with a child. The yogi told him, ‘Worship Mother Chandi.’ Hearing this, he went into the forest to worship Devi Chandi. Pleased by the Brahmana’s austerity, Mother Chandi gave him her darshana and granted him the boon of a son.
पौराणिक कथाओं के अनुसार कार्तिका नामक नगरी में चंद्रहाश नामक राजा रहता था। उसी नगर में धनेश्वर नामक एक ब्राम्हण था, उसकी पत्नी अति सुशील और रूपवती थी। घर में धन धान्य आदि की कोई कमी नहीं थी। लेकिन उन्हें संतान ना होने का दुख हमेशा सताता था। एक बार गांव में एक योगी आया और उसने ब्राम्हण का घर छोड़कर आसपास के सभी घरों से भिक्षा लिया और गंगा किनारे जाकर भोजन करने लगा। अपने भिक्षा के अनादर से दुखी होकर धनेश्वर योगी के पास जा पहुंचा और इसका कारण पूछा।
योगी ने कहा कि निसंतान के घर की भीख पतितों के अन्न के समान होती है, जो पतितों के घर का अन्न खाता है वह भी पतित हो जाता है। पतित हो जाने के भय से वह उस ब्राह्मण के घर से भिक्षा नहीं लेता था। इसे सुन धनेश्वर बेहद दुखी हुआ और उसने योगी से संतान प्राप्ति का उपाय पूछा। योगी ने बताया कि तुम मां चण्डी की अराधना करो, इसे सुन वह देवी चण्डी की अराधना करने के लिए वन में चला गया। मां चण्डी ने ब्राह्मण के तप से प्रसन्न होकर उसे दर्शन दिया और पुत्र प्राप्ति का वरदान दिया।
Selon les kathas puraniques, dans une cité nommée Kartika vivait un roi nommé Chandrahasha. Dans cette même cité vivait un brahmane nommé Dhaneshvara, dont l’épouse était très douce et très belle. Rien ne manquait à la maison, ni richesse ni grain, mais le chagrin de n’avoir pas d’enfant les tourmentait sans cesse. Un jour, un yogi vint au village. Il prit l’aumône dans toutes les maisons alentour en passant la maison du brahmane, puis alla au bord de la Ganga pour manger. Peiné de ce dédain pour son aumône, Dhaneshvara alla trouver le yogi et lui en demanda la raison.
Le yogi dit que l’aumône d’une maison sans enfant est comme la nourriture des déchus, et que quiconque mange la nourriture de la maison des déchus devient déchu lui aussi. Par crainte de devenir déchu, il ne prenait pas l’aumône de la maison de ce brahmane. En entendant cela, Dhaneshvara fut profondément affligé, et il demanda au yogi un moyen d’obtenir un enfant. Le yogi lui dit : « Adore Mère Chandi. » À ces mots, il partit dans la forêt pour adorer la Devi Chandi. Satisfaite de l’ascèse du brahmane, Mère Chandi lui accorda son darshana et lui donna la grâce d’un fils.
அத்தியாயம் 3
முப்பத்திரண்டு பௌர்ணமி விரதங்கள்
Thirty-two Purnima vrats
बत्तीस पूर्णिमा व्रत
Trente-deux vrats de Purnima
அவள் சொன்னாள்: ‘தொடர்ச்சியாக முப்பத்திரண்டு பௌர்ணமிகள் பௌர்ணமி விரதம் இருந்தால், உனக்குப் பிள்ளைப்பேறு கிடைக்கும்.’ அவ்வாறே அவர்கள் தொடர்ச்சியாக முப்பத்திரண்டு பௌர்ணமிகள் பௌர்ணமி விரதம் இருந்தனர்; வைசாக பௌர்ணமி நாளன்று அவர்களுக்குப் பிள்ளைப்பேறு கிடைத்தது. இவ்வாறு பௌர்ணமி விரதம் இருப்பதால் எல்லா விருப்பங்களும் நிறைவேறி, தனிப் பலன் கிடைக்கிறது.
She said, ‘By keeping the Purnima vrat for thirty-two full moons in a row, you will be blessed with a child.’ Just so, they kept the Purnima vrat for thirty-two full moons in a row, and on the day of Vaishakha Purnima they were blessed with a child. In this way, by keeping the Purnima vrat all wishes are fulfilled and a special fruit is gained.
उन्होंने कहा कि लगातार 32 पूर्णिमा का व्रत करने से तुम्हें संतान की प्राप्ति होगी। ठीक उसी प्रकार उन्होंने लगातार 32 पूर्णिमा का व्रत किया और वैशाख पूर्णिमा के दिन उन्हें संतान की प्राप्ति हुई। इस प्रकार पूर्णिमा का व्रत करने से सभी मनोकामनाएं पूर्ण होती हैं और विशेष फल की प्राप्ति होती है।
Elle dit : « En gardant le vrat de Purnima trente-deux pleines lunes de suite, tu obtiendras un enfant. » Ainsi firent-ils : ils gardèrent le vrat de Purnima trente-deux pleines lunes de suite, et le jour de Vaishakha Purnima un enfant leur fut accordé. Ainsi, en gardant le vrat de Purnima, tous les vœux s’accomplissent et l’on obtient un fruit particulier.
ஆரத்தியுடன் நிறைவு செய்யுங்கள்: ஓம் ஜய ஜகதீச ஹரே ›