ആരതീ കുംജബിഹാരീ കീ

1. പല്ലവി · ഓരോ പദത്തിനു ശേഷവും പാടുക

   आरती कुंजबिहारी की। श्री गिरिधर कृष्णमुरारी की॥

   ആരതീ കുംജബിഹാരീ കീ। ശ്രീ ഗിരിധര കൃഷ്ണമുരാരീ കീ॥

   കുഞ്ജങ്ങളിൽ വിഹരിക്കുന്ന കൃഷ്ണന്റെ, ഗോവർധനം ഉയർത്തിയ ശ്രീഗിരിധരന്റെ, കൃഷ്ണമുരാരിയുടെ ആരതി.

   The aarti of Krishna who wanders the groves, of Shri Giridhara, lifter of the mountain, Krishna Murari.

   कुंजों में विहार करने वाले, गोवर्धन धारी श्री कृष्ण मुरारी की आरती।

   L’aarti de Krishna qui erre dans les bosquets, de Shri Giridhara qui souleva la montagne, Krishna Murari.

2. പദം 1

   गले में बैजंती माला, बजावै मुरली मधुर बाला। श्रवण में कुण्डल झलकाला, नंद के आनंद नंदलाला। गगन सम अंग कांति काली, राधिका चमक रही आली। लतन में ठाढ़े बनमाली॥ भ्रमर सी अलक, कस्तूरी तिलक, चंद्र सी झलक। ललित छवि श्यामा प्यारी की॥

   ഗലേ മേം ബൈജംതീ മാലാ, ബജാവൈ മുരലീ മധുര ബാലാ। ശ്രവണ മേം കുണ്ഡല ഝലകാലാ, നംദ കേ ആനംദ നംദലാലാ। ഗഗന സമ അംഗ കാംതി കാലീ, രാധികാ ചമക രഹീ ആലീ। ലതന മേം ഠാഢേ ബനമാലീ॥ ഭ്രമര സീ അലക, കസ്തൂരീ തിലക, ചംദ്ര സീ ഝലക। ലലിത ഛവി ശ്യാമാ പ്യാരീ കീ॥

   കഴുത്തിൽ വൈജയന്തിമാല, ബാലൻ മധുരമായി ഓടക്കുഴൽ ഊതുന്നു; കാതുകളിൽ കുണ്ഡലങ്ങൾ തിളങ്ങുന്നു, നന്ദന്റെ ആനന്ദം, നന്ദന്റെ ഓമന. ആകാശംപോലെ ശ്യാമമായ ദേഹം, അരികിൽ രാധ തിളങ്ങുന്നു; വനമാലി വള്ളികൾക്കിടയിൽ നിൽക്കുന്നു. വണ്ടുകൾപോലുള്ള ചുരുൾമുടി, കസ്തൂരിതിലകം, ചന്ദ്രനെപ്പോലുള്ള തിളക്കം: ശ്യാമയുടെ പ്രിയന്റെ മനോഹരരൂപം.

   The vaijayanti garland at his throat, the boy plays the sweet flute; earrings glint at his ears, Nanda’s joy, Nanda’s darling. His body is dark as the sky, and Radha shines beside him; the forest-garlanded one stands among the vines. Curls like bees, a musk tilaka, a glow like the moon: the lovely form of Shyama’s beloved.

   गले में वैजयन्ती माला, बालक मधुर मुरली बजाता है; कानों में कुण्डल झलकते हैं, नन्द के आनन्द नन्दलाल। आकाश जैसी साँवली कान्ति, साथ में राधिका चमक रही हैं; वनमाली लताओं में खड़े हैं। भौंरे जैसी अलकें, कस्तूरी का तिलक, चन्द्रमा जैसी झलक: श्यामा के प्यारे की सुन्दर छवि।

   La guirlande vaijayanti à son cou, l’enfant joue de la douce flûte ; les boucles d’oreilles scintillent, joie de Nanda, chéri de Nanda. Son corps est sombre comme le ciel, Radha brille à ses côtés ; celui à la guirlande sylvestre se tient parmi les lianes. Des boucles comme des abeilles, un tilaka de musc, un éclat de lune : la belle forme du bien-aimé de Shyama.

3. പദം 2

   कनकमय मोर मुकुट बिलसै, देवता दरसन को तरसैं। गगन सों सुमन रासि बरसै॥ बजे मुरचंग, मधुर मिरदंग, ग्वालिनी संग। अतुल रति गोप कुमारी की॥

   കനകമയ മോര മുകുട ബിലസൈ, ദേവതാ ദരസന കോ തരസൈം। ഗഗന സോം സുമന രാസി ബരസൈ॥ ബജേ മുരചംഗ, മധുര മിരദംഗ, ഗ്വാലിനീ സംഗ। അതുല രതി ഗോപ കുമാരീ കീ॥

   സ്വർണമയൂരകിരീടം തിളങ്ങുന്നു; ദേവന്മാർ അവനെ കാണാൻ കൊതിക്കുന്നു, ആകാശത്തുനിന്നു പൂമഴ പെയ്യുന്നു. മുഖവീണ മുഴങ്ങുന്നു, മധുരമായ മൃദംഗം, ഒപ്പം ഗോപികമാർ: ഗോപകന്യകമാരുടെ അതുല്യമായ പ്രേമം.

   The golden peacock crown gleams; the gods long to see him, and flowers rain from the sky. The mouth-harp sounds, the sweet mridanga, the cowherd girls with him: the matchless love of the cowherd maidens.

   सोने का मोर मुकुट शोभित है, देवता दर्शन को तरसते हैं; आकाश से फूलों की वर्षा होती है। मुरचंग और मधुर मृदंग बजते हैं, ग्वालिनें संग हैं: गोप कुमारियों का अतुल प्रेम।

   La couronne d’or aux plumes de paon resplendit ; les dieux languissent de le voir, les fleurs pleuvent du ciel. La guimbarde résonne, le doux mridanga, les bergères avec lui : l’amour sans égal des jeunes bergères.

4. പദം 3

   जहां ते प्रकट भई गंगा, कलुष कलि हारिणि श्रीगंगा। स्मरन ते होत मोह भंगा॥ बसी सिव सीस, जटा के बीच, हरै अघ कीच। चरन छवि श्रीबनवारी की॥

   ജഹാം തേ പ്രകട ഭഈ ഗംഗാ, കലുഷ കലി ഹാരിണി ശ്രീഗംഗാ। സ്മരന തേ ഹോത മോഹ ഭംഗാ॥ ബസീ സിവ സീസ, ജടാ കേ ബീച, ഹരൈ അഘ കീച। ചരന ഛവി ശ്രീബനവാരീ കീ॥

   അവന്റെ പാദങ്ങളിൽനിന്ന് ഈ യുഗത്തിന്റെ കളങ്കം ഹരിക്കുന്ന ഗംഗ പുറപ്പെട്ടു; അവളെ സ്മരിച്ചാൽ മോഹം തകരുന്നു. അവൾ ശിവന്റെ ശിരസ്സിലെ ജടയിൽ വസിച്ച് പാപത്തിന്റെ ചെളി കഴുകിക്കളയുന്നു: അങ്ങനെയാണ് ശ്രീബനവാരിയുടെ പാദങ്ങളുടെ സൗന്ദര്യം.

   From his feet came forth the Ganga, who takes away the stain of this age; remembering her, delusion breaks. She dwells in the matted hair on Shiva’s head and washes away the mire of sin: such is the beauty of Shri Banavari’s feet.

   जिन चरणों से गंगा प्रकट हुईं, जो कलियुग का कलुष हरती हैं; जिनके स्मरण से मोह टूटता है। वे शिव के शीश पर जटाओं में बसती हैं और पाप का कीचड़ धोती हैं: ऐसी है श्री बनवारी के चरणों की छवि।

   De ses pieds jaillit la Ganga, qui ôte la souillure de cet âge ; s’en souvenir brise l’illusion. Elle demeure dans la chevelure de Shiva et lave la fange du péché : telle est la beauté des pieds de Shri Banavari.

5. പദം 4

   चमकती उज्ज्वल तट रेनू, बज रही वृंदावन बेनू। चहुं दिसि गोपि ग्वाल धेनू॥ हंसत मृदु मंद, चांदनी चंद, कटत भव फंद। टेर सुन दीन भिखारी की॥

   ചമകതീ ഉജ്ജ്വല തട രേനൂ, ബജ രഹീ വൃംദാവന ബേനൂ। ചഹും ദിസി ഗോപി ഗ്വാല ധേനൂ॥ ഹംസത മൃദു മംദ, ചാംദനീ ചംദ, കടത ഭവ ഫംദ। ടേര സുന ദീന ഭിഖാരീ കീ॥

   നദീതീരത്തെ തെളിഞ്ഞ മണൽ തിളങ്ങുന്നു, വൃന്ദാവനത്തിൽ ഓടക്കുഴൽ മുഴങ്ങുന്നു; ചുറ്റും ഗോപികമാരും ഗോപന്മാരും പശുക്കളും. അവൻ മന്ദഹസിക്കുന്നു, നിലാവും ചന്ദ്രനും പോലെ, സംസാരബന്ധനത്തിന്റെ കുരുക്ക് അറ്റുപോകുന്നു: ഈ പാവം യാചകന്റെ വിളി കേൾക്കേണമേ.

   The bright sand of the riverbank shines, the flute plays in Vrindavana; on every side the gopis, the cowherds and the cows. He smiles softly, moonlight and moon, and the snare of worldly life is cut: hear the cry of this poor beggar.

   यमुना तट की उज्ज्वल रेत चमकती है, वृन्दावन में बाँसुरी बज रही है; चारों ओर गोपियाँ, ग्वाले और गायें। वे मन्द-मन्द मुस्काते हैं, जैसे चाँदनी और चन्द्रमा, और संसार का फन्दा कटता है: इस दीन भिखारी की पुकार सुनिए।

   Le sable clair de la rive brille, la flûte joue à Vrindavana ; de tous côtés les gopis, les bouviers et les vaches. Il sourit doucement, clair de lune et lune, et le piège du monde est tranché : entends l’appel de ce pauvre mendiant.

വാക്കുകൾ പാരമ്പര്യത്തിന്റേത്; അർത്ഥങ്ങളും മാർഗനിർദേശവും രാജീവ് ഭാർഗവ, Ph.D. യുടേത്.

പ്രാർത്ഥിക്കുമ്പോൾ സ്ക്രീൻ ഉണർന്നിരിക്കും