சநி காயத்ரீ

1. ॐ काकध्वजाय विद्महे खड्गहस्ताय धीमहि। तन्नो मन्दः प्रचोदयात्॥

   ஓம் காகத்வஜாய வித்மஹே கட்கஹஸ்தாய தீமஹி। தந்நோ மந்தஃ ப்ரசோதயாத்॥

   காகக் கொடி உடையவரை நாம் அறிவோமாக; வாள் ஏந்தியவரை நாம் தியானிப்போமாக; மெதுவானவரான மந்தன் நம்மை விழிப்புறச் செய்வாராக.

   May we know him whose banner bears the crow; may we meditate on him who holds the sword; may Manda, the slow one, awaken us.

   हम काक-ध्वज वाले को जानें, खड्ग धारण करने वाले का ध्यान करें; वे मन्द (शनि) हमें प्रेरित करें।

   Puissions-nous connaître celui dont l’étendard porte le corbeau ; méditer sur celui qui tient l’épée ; que Manda, le lent, nous éveille.

சொற்கள் பரம்பரையினுடையவை; பொருளும் வழிகாட்டலும் ராஜீவ் பார்கவ, Ph.D. அவர்களுடையவை.

பூஜையின்போது திரை விழித்திருக்கும்